Dag 23 & 24

IMG_4451

Vandaag moeten we weer terug naar Miami om om 16:55 het vliegtuig te nemen naar Frankfurt. Het is dus zaak dat we een beetje vroeg weggaan, want het is bijna 4 uur rijden en rond Miami is het altijd druk. We hebben het 3 jaar geleden al eens zo gedaan en toen heb ik mezelf gezworen dat ik niet meer op de dag van vertrek zo’n stuk zou rijden maar zie hier… het gebeurt nu dus toch 😬.

Omdat Olivier gisteravond nog flink gespuugd heeft ligt hij bij ons op de kamer en dat maakt de toch al korte nacht nog korter. Toch staan we half 7 op om op tijd te kunnen vertrekken. Dat laatste lukt niet echt, want zoals gebruikelijk neemt het inpassen van de laatste spullen bij mij toch weer veel tijd in beslag, maar half 9 zitten we in de auto met een ETA van 12:15. Dat is helemaal prima, want we gaan echt nog wel ergens stoppen voor een bakkie en een happie.

De reis gaat errug voorspoedig en 10:00 hebben we het eerste bakje dunkin’ met coffee muffin (m3&m4) en ‘smore donut (JJ) al achter de knopen. Net voordat we van de turnpike af gaan stoppen we nog een keertje en zetten we de TomTom op een outlet dichtbij de luchthaven. Eenmaal in de buurt van de luchthaven wordt het verkeer echter steeds drukker en zien we de outlettijd zoveel slinken dat we besluiten maar meteen naar het vliegveld te rijden. Dan zijn we er maar een beetje te vroeg… Beter dan te laat in ieder geval 😜. We zien gelukkig nog kans om op tijd de auto vol te tanken en leveren hem dan weer in bij Budget. Er wordt niet eens gekeken hoe hij eruit ziet; we krijgen een bonnetje en zijn good to go.

IMG_4405

Voor we het weten lopen we alweer de bagage drop off in en staan we even later zonder koffers klaar om door de douane te gaan. De douane verloopt zo soepel dat we uiteindelijk 1,5 uur over houden om nog even wat te eten voordat het boarden begint. Mooi! Ik hou niet van haasten en bij de mac, de enige optie waar het eten er min of meer betrouwbaar 😜 uit ziet, staat een rij van 15 meter dus we hebben ook wel even tijd nodig πŸ˜„. Tijdens het eten krijgen we een berichtje van Lufthansa dat onze vlucht een half uurtje vertraagd is. Geen ramp… we hebben genoeg overstaptijd dus als het hierbij blijft maken we ons niet druk.

Als iedereen zijn slappe frieten op heeft lopen we vast naar de gate waar wonder boven wonder al allemaal mensen klaar staan in de boardingrijen. Zouden die mensen het bericht niet hebben gekregen? In ieder geval staan ze er bijna een uur later nog maar dan mogen ze wel als eerste boarden. Dat is heel fijn voor ze! En voor ons ook, want daardoor kunnen wij langer onze benen strekken πŸ˜„. De vlucht vertrekt met ruim een half uur vertraging, wat nog mee valt als je kijkt hoeveel mensen er in het vliegtuig gezet moeten worden. Het eten is best wel weer lekker en de vlucht is op een paar luchthobbels en een krijsende baby na redelijk rustig. Op een gegeven moment zat er iemand in mijn buurt nog SSSST….SSSSST te doen naar de baby, maar daar heeft de baby niet naar geluisterd πŸ˜‰ Ik heb tijd om 1 filmpje te kijken en daarna ga ik proberen te slapen, per slot van rekening is het natuurlijk eigenlijk nacht. De jongetjes zouden wel de hele vlucht naar de tv kunnen kijken maar die vraag ik op een gegeven moment toch ook maar om te gaan slapen wat natuuurlijk wel op tegenstand stuit Β πŸ˜„.

Om half 7 gaan de lichten in de cabine weer aan en krijgen we een doekje om ons op te frissen en een ontbijtje bestaande uit pancakes (de jongens… jaloers 😎) of omelet met spinazie en hashbrowns (wij…) met koffie die voorwaar best te drinken is.

Touch Down is right on time dus de vertraging is ingelopen tijdens de vlucht. Fijn wel, want de wandeltocht van de ene gate naar de andere gate is bijna 4000 stappen dus daar doen we best even een tijdje over. Bij de 2e vlucht begint het boarden op tijd maar het zou eigenlijk beter “in de bus stappen” kunnen heten want vanuit de gate stappen we een bus in om naar een vliegtuigje te rijden dat zo klein is dat het zelfs buiten de hekken van de luchthaven staat. Oef! Van een A380-800 naar een soort van Dakota 10… het is een hele andere vliegbeleving kan ik wel zeggen. Als ik hier 9 uur in had moeten zitten naar Miami was ik waarschijnlijk nooit meer op vliegvakantie gegaan πŸ˜‚. Het duurt allemaal best wel lang: klein ingangetje, klein vliegtuigje, handkoffers moeten eerst onderin het vliegtuig worden gezet (ala een touringcar) en eenmaal ingestapt worden we met vliegtuig en al in de wachtrij van vliegtuigen gezet waarbij het vertrek van dit papieren speelgoed vliegtuig overduidelijk geen prioriteit heeft bij de luchtverkeersleiding. Nou ja, we hoeven niets meer te halen dus we zouden kunnen back sitten en relaxen alleen lukt dat niet zo best in de onzekerheid of dit vliegtuig ons wel heelhuids naar DΓΌsseldorf zal kunnen brengen πŸ˜„. De stewardess doet alles in haar eentje dus de economy passagiers geeft ze voor het opstijgen vast een bekertje water en de business class mensen (die dezelfde stoelen hebben maar dan zonder buurman of -vrouw) krijgen na het opstijgen snel wat te drinken. De laatste passagier krijgt zijn jus d’orange als de landing alweer is ingezet en dat is niet omdat er zoveel mensen in het vliegtuig zitten maar omdat de vlucht zo kort is. 24 minuten… het is de moeite πŸ˜‰. Maar eerlijk gezegd zit ik liever 1,5 uur in de ICE dan 24 minuten in dit geval, dus ik denk niet dat er nog een keer een dergelijk vluchtje wordt geboekt πŸ˜„.

IMG_4450

De landing is een beetje bumpy maar ik had mij vooraf skippybal taferelen ingebeeld dus het viel me nog alleszins mee eigenlijk. Meteen na het landen gaan de mensen in de rijen achter ons in het gangpad naast ons staan waardoor de toch al krappe ruimte nog krapper wordt en zo staan ze zeker nog een kwartier met hun kont in mijn neus te prikken voordat we uit het vliegtuig mogen. Sommigen 😢… In bussen worden we weer naar de luchthaven gebracht en daar rollen de koffers vrij snel van de band. Met de taxi gaan we terug naar de auto om ons in het zwarte zaterdag geweld op de highway te storten. En eigenlijk zoals alle delen van de reis tot nu toe geweest zijn…. het verliep soepeltjes en rustig. Β Niet eens donkergrijs op de weg… half 3 rijden we weer de oprit op. Het regent hier weer lekker, dus nix veranderd eigenlijk 😎.

Bedankt voor het meelezen. Van de dagen in de pretparken was het niet altijd eenvoudig een verhaaltje te schrijven. Het schrijven gaat me ook beter af als ik zelf nieuwe dingen heb gedaan of gezien merk ik, dus het was deze vakantie geen makkelijke taak…. Volgend jaar beter! We hebben nog ideeen genoeg natuurlijk πŸ˜„πŸ‘πŸ».

 

 

 

Advertenties

Dag 22

De laatste hele dag in Florida 😦 We beginnen de dag met ontbijt met alle spullen die op moeten dus we eten eitjes met brood en wafels.  Conclusie van dit eetgebeuren is dus wel dat we deze vakantie geen enkele keer uit ontbijten zijn geweest en alhoewel dat natuurlijk op en top gezond is vind ik het ook wel wel jammer hahaha.

30 dagen geleden bij het vastleggen van de fastpassen dachten we dat jet leuk zou zijn om vandaag naar Animal Kingdom te gaan maar daar denken we vandaag anders over 😬. In de ochtend doen we niets anders dan zwemmen en een beetje in de zon liggen, behalve de we die alvast aan het inpakken gaan ;-). De lunch is eigenlijk een herhaling van het ontbijt maar dan met paprika ipv eitjes en Sharp cheddar ipv wafels. Tussendoor hebben we de red velvet oreo’s al opgegeten.

Omdat the sun nog altijd lekker shined gaan we nog een keertje naar Blizzard Beach en daar zijn we om een uurtje drie. Na de afgelopen weken 1000 keer ingechecked te zijn met onze magic bands en de vingerscan (frauderen is er bij Disney niet bij πŸ˜‰ ) gaat het vandaag bij iedereen in 1 keer helemaal goed. Dat mag wel een unicum genoemd worden en daar krijgen we dan ook meteen een compliment voor van de dame bij de incheckpaaltjes.

Het is vandaag niet moeilijk om een paar stoeltjes te vinden; we hebben er zelfs een paar met een dakje erboven dus mocht het gaan regenen dan hoeven we niet als een gek te gaan rennen om onze spullen te redden. Als eerst beklimmen we de trappen naar Mount Gushmore om in Teamboat Springs te gaan; de family raft van Blizzard Beach. Ik vind deze toch wel leuker dan de nieuwe family raft in Typhoon Lagoon als ik eerlijk ben.

Na deze rit gaan we weer een keer naar boven voor nog eenzelfde afdaling. We horen de man bij het instappen al iets zeggen over Lightning en inderdaad, als wij beneden zijn moet iedereen het zwembad verlaten in afwachting van het onweer. Het is eigenlijk nog best zonnig en er drijven niet supeeveel wolken boven ons dus we gaan nog maar njet naar huis. In plaats daarvan proberen we de belofte aan JJ en Oli in te lossen om weer eens een keertje een Sand Pail te eten. Die kun je alleen krijgen bij I.C. Expeditions, maar helaas voor ons hebben de scholiertjes van de plaatselijke Elementary School ook trek in ijs en die staan voor ons. Het duurt dus echt werkelijk een eeuwigheid voordat we aan de beurt zijn en de rij achter ons is inmiddels reusachtig, maar als we die kindertjes 1 voor 1 hun ijsje zien betalen met hun kleingeld is dat toch ook wel een schattig gezicht. Na 30 minuten wachten hebben wij ook eindelijk onze felbegeerde Sand Pail en kunnen we die opeten onder ons afdakje waar inmiddels iedereen om ons heen naar huis is gegaan. Toen wij in de rij stonden hebben MNO en de MS gezien hoe een slang een lizzard te pakken nam. Gaaf zeg! En dat in de bosjes naast de pool πŸ˜„.

De Sand Pail was weer lekker en precies bij de laatste lepels wordt ee omgeroepen dat het zwembad weer open gaat. Goede Timing! We lopen naar de Toboggan Racers en kunnen alle 8 tegelijk naar beneden racen op onze sleetjes…. het is tenminste de bedoeling dat je alle 8 tegelijk gaat, maar het lukt niet iedereen om meteen bij het startschot te vertrekken dus uiteindelijk wint Mark deze ronde. Ik dacht nog even dat ik hem in zou halen, maar ineens lag mijn sleetje helemaal stil op gelijke hoogte met Mark zijn sleetje. Jammerrrr….

We dobberen nog even in de golven, maar deze zijn toch minder leuk dan de golf in Typhoon Lagoon waar ik gister nix over heb geschreven, maar wat wel een groot succes was πŸ˜‚. Na het dobberen gaan we nog van de andere sleetjes glijbaan en dan is het wel tijd om te gaan want we willen nog een galgenmaal eten met zijn allen en de keus is gevallen op Texas Roadhouse omdat we daar nog nooit geweest zijn. Wonder boven wonder kunnen we bijna meteen aan tafel ondanks de drukte bij het Roadhouse en na het bestuderen van de kaart (weer geen makkelijke klus…) eten we steaks, burgers en kipnuggets die allemaal goed in de smaak vallen. Er is geen ruimte voor een dessert dus we betalen en gaan dan naar de villa waar we weer verder gaan met inpakken. Wat een ongeorganiseerde bende maak ik er toch altijd weer van in korte tijd…

 

 

 

Dag 21

Lief dagboek, vandaag was een leuke dag. We zijn in Typhoon Lagoon geweest en de zon heeft de hele dag geschenen. We gingen ook nog op de foto met Lilo van Stitch en ze ging helemaal uit haar palmbomenpanty van de MS haar jurkje.

We zijn ook nog bij Cirque du Soleil geweest. Dat was ook erg tof en daarna hebben we lekker Gumbo en Beignets gegeten bij Sassagoula Floatworks in The French Quarter. Dat was het. Einde

πŸ˜„ De verhaaltjes worden steeds korter… misschien heb ik morgen nog zin om er een uitgebreider verhaal van te maken πŸ˜‰

 

IMG_4371

Dag 20

Het einde van de vakantie nadert alweer in rasse schreden maar voorlopig hebben we nog weinig tijd om daarmee bezig te zijn. Vandaag staan de Hollywood Studio’s op de planning namelijk πŸ™‚ We hebben voor een late lunch gereserveerd in de Studio’s dus we hebben de fastpassen zo’n beetje daar omheen gepland en we hoeven dus niet vroeg weg. We starten de dag met MNO’s phenomenal bacon stripes en hangen verder de ochtend en halve middag rond de pool, afgewisseld met een ommetje door Β the hood. Het is een leuke buurt met afwisselend vakantiehuizen en huizen van mensen die er “gewoon” wonen en bij de meesten ziet het er allemaal wel netjes uit.

Om een uurtje of 14:00 stappen we in de auto om naar de Studio’s te rijden waar de eerste fastpass om 15:00 is. Het is een fastpass voor de tower hotel en vanwege mijn eerdere ervaringen met dit hotel heb ik besloten JJ in mijn plaats mee te sturen met Mark, MNO en de M.S. 😜 JJ is daar wel een beetje zenuwachtig over maar komt heel erg enthousiast terug en baalt wel een beetje dat hij niet nog een keer kan πŸ˜‰ Maar ja, de lunch staat op het programma en daarvoor gaan we even een stapje terug in de tijd naar de fifties. We hebben een cadillac gereserveerd bij de Drive-in bios en daar worden we al verwacht. De party wordt vanwege de grootte van de groep verdeeld in 6+2 en dan hebben we weer precies hetzelfde als gister. MNO en de M.S. zijn al klaar met eten als ons eten nog moet komen. Niet zo gezellig als je met zijn allen uit eten gaat 😦 MNO en de MS krijgen ter compensatie een gratis dessert aangeboden maar daar hebben ze nog onvoldoende stappen voor gelopen vandaag dus die slaan ze beleefd af. Later komt hun waitress (ze hadden een andere serveerster dan wij, wat het natuurlijk helemaal verwarrend maakt) ze een souvenir cup met cola brengen. Toch aardig van ze

IMG_4322

Het eten is eigenlijk teveel en normaal delen we hoofdgerechten of nemen we kindermenu’s maar bij een table service restaurant durven we dat eigenlijk niet waardoor de rest van de dag plofferig doorbrengen… De ambiance bij de drive-in movies is wel echt geinig maar ik denk dat het het leukst is als je met zijn tweetjes bent.

Na de lunch staat wat mij betreft het hoogtepunt van deze dag op het programma… wat zeg ik… misschien wel van de hele week πŸ˜‚. We gaan in Toy Story Midway Mania en daar kijk ik al bijna het hele jaar naar uit. De MS wint deze editie glansrijk maar toch was het ook leuk voor de anderen πŸ˜„.

IMG_4324

De Muppets 3D staan daarna nog op het programma en pixar live! waarbij een live orkest de muziek van Pixar films speelt met de beelden van de films op de achtergrond en caracters in het publiek. Wederom iets wat opa Evert prachtig zou vinden πŸ˜‰ Up! zat we ook bij en als er 1 tear jerker is dan is het wel Up! Zeker met die muziek erbij… sniksnik

Na dit muzikale intermezzo zijn we in de rij gaan staan bij The Great Movie ride want die gaat binnenkort dicht en voor die tijd willen we hem toch nog een keertje gezien hebben… de rij gaat alleen zo tergend langzaam dat onze 2e fastpass voor ToyStory bijna in gevaar komt! Gelukkig halen we het nog en gaan we nog een keer in mijn favoriete attractie aller tijden… de MS wint weer. Ze zit erop denk ik πŸ˜„.

IMG_4323

Inmiddels is het al donker en halen we richting de uitgang nog even een lekker bakkie bij Starbucks en kijken we het StarWars Galactical Spectaculair. Het is inmiddels tien uur dus wel tijd om naar huis te gaan. De jongetjes en wij springen thuis nog even met kleren en al in het water en dan is het echt tijd om de dag af te sluiten. ByeBye!

IMG_4325

 

 

Dag 19

Vandaag weer een ingekort verslag want we hebben hier wel wat beters te doen…We hebben namelijk een verjaardag te vieren πŸ™‚ Barbara is jarig en dat gaat gevierd worden in Magic Kingdom. Omdat we gister nogal een drukke dag hebben gehad dachten we dat het maar beter was om niet al te vroeg op te staan en een beetje rustig op te starten… Later blijkt dat we iets te rustig hebben gedaan, want de eerste fastpass voor Big Thunder Mountain halen we niet. Dat komt ook omdat we in een beetje een slome rij voor de security staan en we de verkeerde tijd voor de fastpass in ons hoofd hadden. Bij het TTC missen we de boot en dan weten we zeker dat het geen BTM voor ons gaat worden πŸ˜‰

Het enige dat niet rustig was (maar dan vooral voor de buurt) was het wegrijden van MNO bij de villa… die gaf met zijn Nissan de glascontainer nog even kontje, dus er rolden wat flessen over de Woodcrest Way πŸ˜‰

In Magic Kingdom heeft Barbaraaah (a.k.a. de Mysterious Stranger, dus voortaan afgekort met M.S.) een verjaardagsbutton opgehaald en dan kunnen we alsnog starten met de dag. Splash Mountain staat als eerste op het programma en daarna de Jungle Cruise. Lauren, alias L.L. Cool Skip, is onze schipper en ze doet het leuk deze tour.

IMG_4229[1]

Na de Jungle Cruise staat de gereserveerde verjaardagslunch van de M.S. bij Be Our Guest op het programma en omdat we er al eerder zijn geweest zijn de verwachtingen hoog gespannen. Het valt dan ook wel een beetje tegen dat we zeker een half uur in de rij moeten staan voordat we kunnen bestellen… het zoeken van een tafeltje voor 8 gaat wat sneller, maar dan laat het eten van PP en Will-E wel erg lang op zich wachten. Omdat MNO en de M.S. hun eten al op hebben als het eten van PP en Will-E pas arriveert krijgen we een fastpass voor een attractie naar keuze. Dat worden de 7 dwergen en Space Mountain… handig wel, alhoewel het gezelliger was geweest om samen te eten natuurlijk.

IMG_4222[1]

We hebben nog tijd voor Winnie de Pooh en de Country Bears en dan is het alweer bijna 19:00 en tijd om terug te rijden naar de villa. Ik was een beetje schijterig voor Space Mountain hier, vanwege de verhalen dat hij zo schudt en ruw is, dus ik ben maar niet meegegaan vanmiddag. Op de terugweg naar de Villa in de auto horen we JJ (die wel is meegegaan in Space Mountain) ineens zeggen: “Als je de rijstijl van papa gewend bent, kun je makkelijk mee in Space Mountain hoor” hahaha, kijk, daar heb je wat aan, aan zulke tips πŸ˜›

Onderweg eten we bij Panda Express en thuis kunnen de jongetjes nog net even zwemmen en dan is de dag voor hun alweer voorbij…. wij eten nog een stukje cherry pie ter ere van de M.S. haar verjaardag en die was heel erg lekker πŸ˜‰

IMG_4223[1]

 

Dag 18

Vandaag doen we even een beknopt fotoverslag, want het was een dag met 20.000 stappen, maar het is voor nu teveel werk om het helemaal op te schrijven.

De dag begon met de Rope Drop in Epcot. We waren ruim op tijd; een kwartier te vroeg zelfs πŸ˜‰ Op 1 enkeling na wilde iedereen naar Frozen. Die enkeling naar Test Track, maar die deed het nog niet om 9:00 dus dat was makkelijk kiezen πŸ™‚

IMG_4225[1]

Na Soarin’, Test Track en Journey into Imagination with Figment zijn we met de monorail naar het Ticket & Transportation Center gegaan om Mark zijn zonnenbril te zoeken bij The lost & found en check hieronder πŸ™‚

IMG_4224[1]

Van het TTC zijn we naar het Polynesian Resort gelopen om wat te lunchen bij Capt. Cooks en onze refillable Resort Mugs te vullen πŸ˜›

IMG_4226[1]

Van het Polynesian Resort zijn we met de boot en de bus naar Fantasia Gardens & Fairways miniature golf gegaan om de Gardens Course te doen. De wachttijd om de baan op te mogen was 45 minuten, maar ik denk dat we met een half uurtje konden beginnen.

IMG_4227[1]

Na de ronde golf waarbij Mark met de winst aan de haal is gegaan zijn we naar Disney’s Boardwalk gelopen om daar een cupcake te halen bij de Boardwalk Bakery en wederom onze refillable resort mugs bij te vullen…

IMG_4228[1]

Vanuit de Boardwalk zijn we lopend weer terug gegaan naar Epcot waar we via “de bol” Spaceship Earth naar de uitgang gegaan om de auto weer terug te vinden. We hebben gewoon thuis bagels en boterhammetjes gegeten en daarna zat zo ongeveer iedereen te slapen πŸ˜‰

Dag 17

Vanochtend hadden we bij het opstaan weer een lekker zonnetje en omdat we geen heel serieuze plannen hebben voor vandaag blijven we tot aan de lunch in en bij het zwembad. Na de lunch willen de naar Lake Apopka rijden om daar de Apopka Wildlife Drive te rijden, dus we zijn niet heel erg teleurgesteld als al om 13:00 het onweer losbarst….Onderweg naar het meer hebben we wel behoorlijk wat last van alle regen die valt trouwens; je ziet zowiezo bijna nix, maar we glijden door de diepe plassen ook een beetje van de weg af, wat natuurlijk niet echt prettig is. Net als we besluiten dat het misschien maar beter is om weer naar huis te gaan komen we op de highway en daar is de situatie iets beter… in ieder geval voor wat betreft de plassen op het wegdek. Een beetje ZOAB zou niet gek zijn zeg…

De ingang van de Wildlife Drive is een beetje achteraf gelegen, maar we vinden het in 1 keer en met de auto van MNO en Barbaraaah strak achter ons beginnen we aan het eerste stuk van de 11 mijl durende drive. De eerste 1,5 mijl zien we geen pepernoot… laat staan wildlife, maar dan zien we ineens een gator liggen. Fotootje maken natuurlijk en een beetje doorrijden zodat de party achter ons hem ook kan zien. Daarna zien we er nog 1 en dan nog 1 enΒ  voor we het weten zien we er zoveel dat ze niet meer op 1 hand te tellen zijn. Gaaf wel! Een stukje verder rijden we nog langs een meertje waar het werkelijk wel een bijeenkomst van de plaatselijke Gator vereniging lijkt…het ligt er echt helemaal vol mee. Als we uitstappen kunnen we ze zelfs horen grommen. Ondertussen regent en onweert het nog steeds dus we stappen niet te lang uit en gaan weer verder met de 11 mijl lange route. Omdat je niet harder mag dan 10 mijl per uur is het best nog een tijdje rijden, maar het is een schitterend gebied. We zien nog 1 waterslang zwemmen en 1 verstopte gator, die blijkbaar niet met zijn vrienden mee mocht naar het meertje vooraan… Verder zijn er echt heel veel vogels, maar wij zijn geen echte vogelaars dus ik zou echt met de foto’s erbij moeten terugzoeken welke vogels het geweest zijn.

IMG_4221[1]

Omdat het nog steeds regent kunnen we na de Wildlife Drive niet naar Typhoon Lagoon dus besluiten we naar 1 van de outlets te rijden om in de Disney Character Outlet te kijken. Meestal vinden de jongens (en hun moeder … πŸ˜‰ ) daar wel wat leuks voor weinig. Op de I4 is het weer ouderwets druk waardoor wij er net zo lang over rijden als MNO, terwijl hij allemaal b-wegen heeft genomen. Bij de outlets zelf is het trouwens ook mega druk… zaterdag en pokkenweer… de perfectie combi voor mensen om geld te laten rollen πŸ˜‰ na de Disneywinkel, waar overigens inderdaad weer wat leuke dingen gevonden worden, gaan we dan ook via Under Armour, Levi’s en Vans weer terug naar de auto om richting de villa te rijden. Het is al 18:00 geweest dus hoog tijd om ook ergens eten vandaan te halen… Oli had 3 uur geleden al honger πŸ˜‰ We kiezen Chili’s uit die naast onze Villa staat, maar of dat nou echt een goed idee was weet ik nog steeds niet. Het is onderweg heel erg druk en als we bij Chili’s komen is het daar ook best druk. Bovendien hebben we deze kaart van 8 kantjes nog nooit gezien, dus kiezen gaat ons ook al niet al te best af en als ons eten bijna klaar is valt de stroom uit. Voordat we eten is het dus al ruim half 9 en dat is voor de jongere heren in ons gezelschap natuurlijk wel te laat. Het eten zelf smaakt heerlijk, maar we moeten voortaan wel iets beter plannen.

IMG_4220[1]

Na het eten halen we nog even wat missende boodschappen bij de Walmart, maar uit pure noodzaak leggen we de Klondike Ice Cream Bars weer terug want de rijen bij de kassa’s zijn zo lang dat we de Klondike nooit in vaste toestand mee kunnen krijgen… En dat om half 10 ’s avonds. Overal kleine kinderen ook… het lijkt bijna wel een wekelijks gezinsuitje daar…

De rest van de avond (die niet meer zo heel langs is dus πŸ˜‰ ) doen we niet veel meer; morgen moeten we weer om 7:00 op om op tijd naar Epcot te gaan… poeh hee… wel de laatste keer deze vakantie gelukkig πŸ™‚